Prace można rozpocząć już w pierwszej połowie maja, gdy jest już wystarczająco ciepło, a ryzyko przymrozków spada.

Ogród na kwiaty cięte planuję myśląc o tym, kiedy zakwitną i trafią do moich wazonów. Dobieram gatunki tak, bym mogła się cieszyć nimi od wiosny do jesieni, by były trwałe, ale też by pięknie komponowały się ze sobą w bukietach. Dlatego kupując nasiona, sadzonki czy karpy, myślę o efekcie, czyli ogrodzie ciągle kwitnącym. Zawsze też pamiętam o tzw. wypełniaczach, czyli roślinach zielonych lub białych, które dopełnią moje aranżacje i nadadzą objętości bukietom.

Jakie kwiaty trafiają na moje rabaty kwiatów ciętych?

• wypróbowane hardy annuals, czyli tzw. chłodoznośne, a wśród nich na pewno: groszki, lewkonie, floksy drummonda, aminki, zatrwiany, chabry, marchewki, ostróżki i lwie paszcze
• w późniejszym rzucie astry, kosmosy i cynie oraz dalie i mieczyki

Podobnie jak w przypadku warzyw, rozsadę kwiatów warto zahartować przed wysadzeniem na rabaty, co uchroni je przed uszkodzeniami od wiatru i słońca.

O czym warto pamiętać planując rabaty na kwiat cięty?

• wybierz miejsce z odpowiednim dostępem do światła, w cieniu rośliny będą się wyciągać i nie zakwitną tak obficie
• zwróć uwagę na wysokość poszczególnych gatunków, by kwiaty się wzajemnie nie zacieniały
• zapewnij odpowiednie odstępy pomiędzy roślinami, by nie rywalizowały o dostęp do wody i składników odżywczych

W maju przychodzi czas na sadzenie dalii i mieczyków. Dalie kilka tygodni wcześniej można też posadzić do doniczek, by ruszyły z wegetacją zapewniając wcześniejsze kwitnienie. To rośliny wrażliwe na chłód, dlatego w przypadku przymrozków warto okryć je agrowłókniną. Należy też monitorować rośliny pod kątem ślimaków, dla których dalie są przysmakiem, oraz mszyc, które często atakują te rośliny, przenosząc choroby. Dla lepszej zdrowotności roślin na rabatach należy je sadzić w odległości min. pół metra od siebie, a w przypadku wysokich odmian, nawet 1 metra.

Co jest ważne w trakcie sezonu:

• usuwanie przekwitniętych kwiatów, by pobudzić roślinę do ponownego kwitnienia
• cykliczne nawożenie, które pobudzi rośliny do kwitnienia (najważniejsze składniki w tym okresie to potas i fosfor)
• podpieranie kwiatów specjalną siatką lub, w przypadku dalii lub mieczyków – tyczkami, by pędy nie łamały się pod ciężarem okazałych kwiatów

The post Rabaty na kwiat cięty appeared first on Po prostu posadź.

Właśnie dlatego od początku zakładaliśmy, że taras musi być ważną częścią domu, a o jego kształcie powinniśmy myśleć już na etapie projektu. I tak się stało.

Nasz taras ma około 30 m2. Początkowo nie był zadaszony i to był błąd, wszystkie tekstylia musieliśmy sprzątać, by nie zamokły w przypadku deszczu. Zadaszenie z poliwęglanu rozwiązało ten problem. Na stołach na stałe leżą obrusy i podkładki, kosze z trawy morskiej i jutowe dywany mogą zdobić i ocieplać taras nawet gdy mocno pada, a bambusowe żyrandole wiszą przez cały sezon.

Na naszym tarasie postawiliśmy na naturalne materiały, miękkie tekstylia i zieleń. Połączyliśmy kolory zboża z bielą, czernią i roślinami. Od słońca chronią nas zasłony z materiału delikatnie przesączającego światło.

Lampy przysufitowe dają kojące, ciepłe światło. Dywany zewnętrzne pozwalają czuć miękkość pod stopami, mimo, że nasz taras wykonany jest z betonu. Mata z trawy przyciąga wzrok i ozdabia dotychczas pustą ścianę. W donicach rosną dorodne hosty, klon palmowy i oliwka.

Wygodna kanapa to model o specjalnym przeznaczeniu: odporny na wodę i promienie UV, szybkoschnący. Udało nam się ją zdobyć na świetnej promocji.

Większość „drobnych” tekstyliów, poduszki, dywaniki, które u nas pełnią rolę obrusów, tace, świeczki i makatka na ścianę, to zdobycze z wyprzedaży.

Bardzo często dostaję pytania, czy pod dachem z poliwęglanu nie jest gorąco, czy deszcz nie dudni o nią bardziej, niż o zwykły dach, czy nie jest za jasno. Mieliśmy te sam wątpliwości, ale zupełnie się nie potwierdziły. Ponieważ taras ma otwarte boczne ściany, powietrze bez problemu po nim cyrkuluje. Nie ma efektu szklarni, słońce delikatnie prześwietla przez przezroczyste płyty, nie razi. A deszcz słychać tak samo, jak pod innymi dachami.

My wybraliśmy poliwęglan sześciokomorowy z systemowymi listwami blokującymi otwory przed dostawaniem się w nie owadów czy wilgoci. Czy zdecydowalibyśmy się na takie rozwiązanie kolejny raz? Oczywiście. Jeśli już, to żałujemy, że nie zadaszyliśmy tarasu wcześniej.

Od kilku lat staramy się podróżować poza sezonem, w marcu i październiku, po to by w pełni lata móc nacieszyć się ogrodem i zadbać o warzywnik. Większość popołudni i weekendów spędzamy albo w ogrodzie, albo na na tarasie, dlatego pandemia dodatkowo zmotywowała nas do tego, by uczynić go jeszcze bardziej komfortowym. Udało się 

The post Taras jak zewnętrzny salon appeared first on Po prostu posadź.

Niestety, w przydomowym ogrodzie brakuje mi miejsca na kwiaty, szczególnie na te jednoroczne. Rabaty są już wypełnione do granic możliwości, a żywopłoty, które przez lata się rozrosły, dają sporo cienia. Większość kwiatów na bukiety takich warunków nie lubi. A tych kwiatów, które już tam rosną, jakoś szkoda ścinać.

Przypadek, który tak często rządzi życiem i tym razem nam pomógł. Sąsiadka chciała pilnie sprzedać działkę na ROD niedaleko nas. Super tanio! Zapytała, czy ktoś z naszych znajomych nie byłby zainteresowany, ale zanim daliśmy znać znajomym, sami się zdecydowaliśmy na zakup, traktując go trochę jak „inwestycję”, która przy okazji da nam trochę plonów w postaci warzyw.

Planując zimą układ rabat doznałam olśnienia  Przecież część rabat mogę przeznaczyć na kwiaty do bukietów! Jest tyle gatunków, które chciałabym mieć, a na ROD miejsca jest mnóstwo.

I tak pomiędzy grządkami z selerami, ogórkami i kukurydzą pojawiły się lewkonie, lwie paszcze, kosmosy, astry, zatrwiany, floksy drummonda, aminki, marchewki i wiele innych. Tnę je bez żalu, bo na ROD bywam tylko przez chwilę co jakiś czas (zwykle kilka razy w tygodniu).

Jak zaplanowałam rabaty?

Mój ogród kwiatów ciętych zorganizowałam w podwyższonych grządkach, bo ziemia na ROD jest fatalna, to zbita, twarda jak skała glina. Część najwyższych roślin, jak kosmosy, mieczyki, aminki i dzika marchew rośnie w gruncie przy obrzeżach działki.

Chciałam, żeby rośliny rosły blokami, dzięki czemu łatwiej mi je podpierać – obok siebie rosną kwiaty o takiej samej wysokości i pokroju, nie zacieniają się, nie dominują jedne nad drugimi. Żeby rozłożyć nieco akcenty w ogródku, nasadzenia tych samych kwiatów podzieliłam na części, rozmieszczone w różnych miejscach.

I tak, rabata z lewkoniami, które kwitły najwcześniej, była w trzech miejscach, dzięki czemu akcent kolorystyczny rozłożony był na trzy różne punkty, a nie skupiony w jednym. Podobnie zrobiłam z astrami, zatrwianami, ostróżkami i lwimi paszczami, których mam dużo. Floksy drummonda i skabiozy mam tylko na jednej rabacie, podobnie jak cynie. Sadząc je wybrałam jednak takie rabaty, które będą kwitły w innym terminie niż sąsiadujące do nich.

Dla urody ogródka i bukietów starałam się dobierać kwiaty kolorystycznie tak, żeby ładnie się ze sobą komponowały. W tym roku to odcienie brzoskwiniowe, ceglane, biel i zgaszone róże.

Jesienią planuję powiększyć rabaty gruntowe i dobrze przygotować ziemię w nich, by jednorocznym gatunkom rosło się w nich dobrze. Już wiem, że w kolejnym sezonie chcę zdecydowanie więcej kwiatów.

Jakie kwiaty posadziłam?

W ogrodzie kwiatów ciętych mam jeszcze mieczyki, żurawki i przywrotniki, które świetnie sprawdzają się w roli wypełniaczy bukietów.

Kiedy siałam kwiaty na bukiety?

Najwcześniej, w połowie lutego, posiałam kwiaty, które nieźle znoszą chłód, oznaczane często jako „hardy annuals”. Po skiełkowaniu przeniosłam je do nieogrzewanej szklarni, gdzie mieszkały aż do przeniesienia je w grunt w kwietniu. Groszki pachnące, lwie paszcze, lewkonie, skabiozy czy zatrwiany znoszą niewielkie przymrozki, jednak gdy tylko temperatura zbliżała się do zerwa solidnie je okrywałam.

Baldachowate aminki, orlaye i marchew, czy charakterystyczne dla naszych pól chabry i ostróżeczki, są nawet bardziej odporne, kilkanaście stopni na minusie też nie powinno im zaszkodzić. Te kwiaty można też siać bezpośrednio do gruntu pod koniec lata, wiosną szybciej wystartują.

Kolejne wysiewy zrobiłam pod koniec marca, wtedy na rozsadnik poszły kosmosy, astry, cynie, tytoń i słoneczniki. Po skiełkowaniu tacki z siewkami też poszły do nieogrzewanej szklarni, jednak w ich przypadku jeszcze dokładniej pilnowałam temperatury i jak tylko spadała zabierałam je na noc do garażu. Te kwiaty można też wysiać bezpośrednio do gruntu w maju.

Na wiośnie moje wysiewy się nie skończyły. Na przełomie czerwca i lipca posiałam rozsadę kwiatów dwuletnich i bylin przydatnych do bukietów. Na rozsadnik poszły naparstnice, łubiny, goździki brodate, krwawniki i złocienie morowa.

Jakie kwiaty sprawdziły się najbardziej

U mnie głównym kryterium pozytywnej oceny jest czas, jaki kwiaty dadzą radę dobrze prezentować się w wazonie. I tu trochę negatywnie zaskoczyły mnie lewkonie, które na szczęści bronią się urodą. Mają jednak dwa zasadnicze minusy. Nawet jeśli na opakowaniu nasion widać piękne, pełne kwiaty wcale nie znaczy, że wszystkie sadzonki będą pełne. W ramach jednej odmiany lewkonia może mieć zarówno pełne, jak i pojedyncze kwiaty. Te pojedyncze są ok, pachną, ale nie są tak spektakularne jak te pełne. Jedna z moich rabat w ¾ była wypełniona kwiatami pojedynczymi.

Drugi minus lewkonii jest taki, że w wazonie spędzą maksymalnie 5 dni wyglądając przyzwoicie, ale już ok. 3 dnia, mimo codziennej wymiany wody, zaczynają dziwnie pachnieć. Jednak są tak piękne, że za rok z pewnością wysieję je znowu.

Pozytywnie zaskoczyły mnie floksy drummonda i lwie paszcze. Oba długo utrzymują świeżość w bukiecie, rozwijając kolejne kwiaty. Floksy są świetnym wypełniaczem bukietu, lwie paszcze budują jego strukturę. Obcinane wypuszczają boczne pędy, które pięknie zakwitają, dając nam dodatkowy, kwietny plon.

Astry, cynie i zatrwiany są bukietowymi długodystansowcami. Półtora tygodnia przetrwają bez problemu, jednak, trzeba pamiętać o regularnej wymianie wody i usunięciu wszystkich niepotrzebnych liści. Pod powierzchnią wody powinny się znajdować wyłącznie łodygi kwiatów. Bardzo długo w bukietach utrzymują się też złocienie.

Aminki, orlaye, kosmosy i marchew to doskonałe wypełniacze bukietów. Delikatnie się „sypią” ale i tak całkiem nieźle stoją w bukiecie. Przez tydzień wyglądają przyzwoicie. Podobnie wygląda sytuacja z groszkiem.

Ogród kwiatów ciętych już po pierwszym sezonie tylko zaostrzył mój apetyt. Chcę więcej! To niesamowita wygoda i komfort mieć pod ręką świeże kwiaty do ścięcia i to w takich ilościach, że można z nich tworzyć całe kompozycje. Do kwiatów, które siałam w tym roku dołączą ich kolejne odmiany, będzie też więcej dalii i piwonii. Planuję przenieść cebule kwiatowe z przebudowywanej rabaty przed domem, co dodatkowo zapewni mi materiał na bukiety wiosną.

Już dziś, w samym środku lata, cieszę się na kolejny sezon w naszym ogrodzie kwiatów ciętych.

The post Ogród kwiatów ciętych appeared first on Po prostu posadź.

Sierpień napawa mnie lekko nostalgicznie, zachęca do tego, by zwolnić, chwilę odetchnąć po intensywności czerwcowej lipcowej pełni sezonu.

Świadomość, że teraz musimy zaakceptować ogród i warzywnik taki, na jaki pozwolił nam ten sezon jest niezwykle kojąca. Za niczym nie trzeba już gonić.
Co wyrosło – rośnie, co trzeba zebrać, powoli się zbiera, nic już nie da się naprawić, a jedyne co nam pozostało, to zastanowić się czy jeszcze możemy coś wysiać na jesienny zbiór i zaplanować sadzenie i sianie warzyw, które zimę spędzą w gruncie.

Uwielbiam sierpień za plony. Wyrywanie z ziemi dorodnej marchewki, która przecież dopiero co trafiała do gleby w postaci małego ziarenka, daje mi niesamowite poczucie sprawczości. Strasznie lubię krzątać się po warzywniku z koszykiem i zbierać warzywa, które już dojrzały, a potem zamieniać je w pyszne dania.

Cebula i czosnek schnące na powietrzu są dla mnie jak małe dzieła sztuki. Koszyk dojrzałych pomidorów zawsze wywołuje uśmiech, podobnie zresztą jak smak ogórków prosto z krzaczka, takich chrupiących, lekko słodkich.

Warto cieszyć się takimi chwilami i je celebrować.

Staram się nie marnować plonów i tak planować zbiory, by trafiały na nasze talerze przez cały tydzień. To czas, kiedy bardzo rzadko robimy zakupy, bo większość potrzebnych nam produktów mamy w ogródku, a chleb pieczemy sami. Jeśli czegoś nie jesteśmy w stanie zjeść na bieżąco, zamykam to w słoiki lub mrożę.

W sierpniu coraz więcej rabat staje się pustych. To czas zbioru czosnku i cebuli (to, że są już dojrzałe poznacie po żółknących szczypiorach, a w przypadku cebuli będą się one także łamały). Z grządek znikają krzaczki ziemniaków, rządek marchewki staje się coraz krótszy, a pierwsza wiosenna fasolka przestaje plonować.

Puste miejsca można wykorzystać siejąc warzywa na poplon.

Już trochę za późno na większość warzyw (o terminach siewu na jesienny zbiór pisałam w jednym z wcześniejszych artykułów), ale nadal jest wiele takich, które siane w sierpniu, dadzą zbiory jesienią.

U mnie na grządce po ziemniakach zaczyna już kiełkować rzodkiewka, wystawiając nad ziemię charakterystyczne serduszkowate listki. Rozsada sałaty (moja jest siana w lipcu, ale na lokalnych bazarkach nadal można znaleźć gotową) idzie w miejsce po fasoli, a w gruncie pęcznieją już nasiona dwóch odmian szpinaku.

W pierwszym tygodniu sierpnia będę jeszcze siała sałatę na zimowanie, roszponkę i rukolę.

Wolne miejsca zapełniam też rozsadą warzyw sianych na przełomie czerwca i lipca: kalarepą, kapustą pekińską, pak-choi i brokułami gałązkowymi. Do tych warzyw o tej porze roku lubią dobierać się gąsienice, niemal doszczętnie objadając listki, więc warto je teraz szczególnie monitorować.

Mam już pierwsze przemyślenia z tego sezonu – co poszło dobrze, a co chciałabym zrobić inaczej, co wymaga zmiany, a co wręcz przeciwnie, świetnie się sprawdza. Staram się notować na bieżąco wszystkie takie przemyślenia, by jak tylko czas na to pozwoli wprowadzać poprawki w warzywniku.

Każdy kolejny sezon to niesamowita nauka i nie chcę, żeby cokolwiek mi uciekło.

Tym razem po raz pierwszy myślę o eliminowaniu niektórych warzyw z ogródka, szczególnie takich, które zajmują sporo miejsca, a dają niewielki plon. Rozważam też małą rewolucję w samym ogrodzie, chciałabym diametralnie przearanżować przedogródek.

No widzicie! Jak może mi być szkoda odchodzącego sezonu, skoro kolejny już się do mnie uśmiecha z ekscytującymi projektami?

The post Warzywnik na półmetku appeared first on Po prostu posadź.

Minusy częstego podlewania

Częste podlewanie wypłukuje z ziemi składniki odżywcze i rozleniwia rośliny. Nie mają powodu by się zdrowo, głęboko korzenić w poszukiwaniu wody, skoro cały czas mają ją dostępną tuż przy powierzchni. Płytko ukorzenione rośliny w upały cierpią najbardziej, mogą wręcz obumrzeć.

Uwaga na smak! Zbyt często podlewane rośliny mają mniej smaku, jest on jakby rozwodniony. To jednak nie znaczy, że rośliny warto celowo przesuszać. Najlepiej utrzymywać stabilny poziom wilgotności gleby.

Wahania wilgotności to nic dobrego. Uszkodzone owoce, niedobory, osłabione rośliny – to efekt dużych wahań wilgotności wskutek obfitych opadów lub zbyt intensywnego podlewania. Idealnie, gdy ziemia pod warzywami jest stale wilgotna, ale nie ociekająca wodą.

Piszę ten post w lipcu, gdy cały warzywnik aż tętni zielenią. Od wczesnej wiosny mój ogród podlewałam dosłownie kilka razy. I, choć sama jestem tym zaskoczona, zupełnie to wystarcza!

Dlaczego się to udaje?

• niewątpliwie w ostatnich latach sprzyja mi pogoda. Co jakiś czas trochę pada, pomagając mi w podlewaniu. Mam też to szczęście, że pada wtedy, gdy akurat jest to potrzebne (np. na etapie przenoszenia rozsady w grunt). Gdyby nie opady, pewnie musiałabym podlewać jeszcze jakieś dwa dodatkowe razy. 
• od początku przyzwyczajam rośliny do małej ilości wody. Podlewałam je tuż po przesadzeniu rozsady w grunt, a potem tylko wówczas, gdy widziałam, że ziemia już mocno wyschła, ale bardzo obficie. Dzięki temu rośliny szukały wilgoci w głębi ziemi lepiej się korzeniąc. 
• dokładnie ściółkuję rabaty słomą i skoszoną trawą. Ściółka robi ogromną różnicę. Trzeba tylko pamiętać, by trawy nie układać zbyt grubą warstwą, bo zagniwa, lub użyć jej dopiero po lekkim przesuszeniu. 

Podlewaj dobrze

Najlepsza pora na dostarczenie roślinom wody to poranek lub wczesny wieczór. Podlewanie w ciągu dnia sprawia, że rośliny łatwo poparzyć, gdy na wilgotne liście będzie mocno świecić słońce. W około-południowych godzinach parowanie wody, a zatem jej straty, będzie też największe.

Z kolei podlewanie tuż przed zmierzchem może sprawić, że na roślinach długo utrzyma się wilgoć uwielbiana przez ślimaki i sprzyjająca chorobom grzybowym.

Najlepiej podlewać rzadziej, a bardziej obficie niż częściej, a po trochu. Mała ilość wody wsiąka tylko pod powierzchnię, która szybko się nagrzewając sprzyja parowaniu. Gdy wody jest dużo, wsiąka głębiej, zapewniając wilgoć przy korzeniach.

Nie ma jednej zasady co do niezbędnej częstotliwości podlewania, zależy ona od jakości gleby w ogrodzie, jej przepuszczalności, regionu jego specyfiki, ilości opadów w ciągu roku. Żeby sprawdzić, czy ogród wymaga już podlewania warto odkryć nieco wierzchniej warstwy gleby (która zwykle wygląda na suchą) i sprawdzić, czy faktycznie nie ma już wilgoci. Doskonałym wskaźnikiem są też rośliny, jeśli więdną, trzeba jak najszybciej interweniować. Lepiej jednak nie doprowadzać ich do takiego stanu.

Warto pamiętać też, że im mniejszy „pojemnik”, w którym rosną rośliny, tym szybciej ziemia będzie przesychać i wymagać podlewania. Donice trzeba monitorować nawet codziennie.

Sprzęty do podlewania

Najbardziej lubię podlewanie kropelkowe. Mam je rozłożone w całym warzywniku, w tym w skrzyniach na tarasie. Planujemy uzupełnić linie także w pozostałych częściach ogrodu, bo to niesamowita oszczędność czasu poświęcanego na podlewanie oraz wody, która rozsączając się wsiąka w ziemię przy korzeniach roślin.

Raz na jakiś czas, 2-3 razy w sezonie, w warzywniku uruchamiam także natrysk wahadłowy, żeby dokładnie podlać ziemię pomiędzy liniami kroplującymi. Taki natrysk świetnie sprawdza się również w przypadku podlewania dużych powierzchni trawnika czy rabat.

Podlewając punktowo zawsze sięgam po końcówkę z prysznicem. Pozwala łatwo sięgnąć pod korzeń roślin, strumień nie zbija ziemi i bardzo wygodnie się nią operuje. Taką lancę podłączam do jednego z węży, które mamy na cały sezon, dla wygody, rozłożone w ogrodzie. To naprawdę niesamowite ułatwienie.

A moim ulubionym sprzętem jest bęben z samozwijającym wężem, który zamontowaliśmy w tym sezonie. Prawdziwy gamechanger. Razem z nim skończyła się epoka węży plączących się przy ujęciu wody.

Kiedy kilka lat temu budowaliśmy dom, wszystkie rynny zostały podłączone do studni chłonnych. Woda, która ścieka z naszego dachu, trafia z powrotem do ziemi. Gdybyśmy budowali dom dziś, z pewnością zamontowalibyśmy zbiornik na deszczówkę, by móc ją wykorzystać do podlewania roślin. To najlepsza woda, jaką możemy im dać.

Alternatywą, którą zastosowaliśmy na działce ROD jest tysiąclitrowy zbiornik typu mauser i beczki. W tym sezonie nie zdążyliśmy ich jeszcze podłączyć do rynien, zrobimy to w kolejnym sezonie, ale napełniliśmy wodą ze studni, by nieco odstała i się nagrzewała. Taka woda jest dla pomidorów, bakłażanów i ogórków zdecydowanie lepsza.  

The post Mądre podlewanie appeared first on Po prostu posadź.

Takich roślin „nie do zdarcia” mam jednak znacznie więcej.

Rozchodnik okazały

Świetna bylina na trudne warunki. Lubi słońce i urośnie nawet w bardzo słabej i suchej glebie. U mnie rośnie w półcieniu i też świetnie sobie tam radzi.

Zdobi ogród w zasadzie przez cały sezon, bardzo wcześnie wypuszcza listki, kwitnie natomiast w sierpniu i wrześniu. Rośnie niewysoko, maksymalnie do 50 cm, wysokość zależy od odmiany, ale też jakości gleby (na zbyt żyznej potrafi się wyciągać i, niestety, pokładać). Ma grube, mięsiste liście, z delikatnym, szarym nalotem.

Mi najbardziej podobają się odmiany rozchodnika o purpurowych liściach. A wiecie kto jeszcze kocha rozchodniki? Motyle! Jeśli będziecie mieć w ogrodzie rozchodnik, to będziecie też mieć motyle.

Przekwitnięte pędy rozchodnika warto zostawić nie ścięte na zimę, pięknie wyglądają w kożuszku ze szronu.

Szałwia omszona

Piękna bylina o kwiatach fioletowych, niebieskawych, różowych i białych oraz wzniesionych pędach. Dorasta do ok. 60 cm. Ścięta po pierwszym kwitnieniu (maj-czerwiec) zwykle je powtarza. Pojedyncze kwiaty nie są okazałe, jednak zebrane w kłosy tworzą piękną chmurę nad ciemnozielonymi liśćmi.

Szałwia lubi słoneczne miejsca, lekką niezbyt wilgotną, ale dosyć żyzną ziemię. Poradzi sobie także w pojemnikach. Jest jeszcze jeden plus – szałwię uwielbiają pszczoły i trzmiele.

Rudbekia

Rudbekia to królowa słonecznej rabaty, ale poradzi sobie także w lekkim półcieniu. Pięknie wygląda zarówno w ogrodzie o charakterze wiejskim, jak i takim w stylu bardziej formalnym. Rudbekie kwitną długo, od lipca do września, długo także utrzymują się w bukietach, jako kwiaty cięte. Warto im usuwać przekwitłe kwiatostany, to stymuluje produkowanie nowych pąków.

Żurawka

Chyba nie ma bardziej dekoracyjnych roślin niż żurawki. Paleta kolorów ich liści pozwoliłaby stworzyć naprawdę piękne dzieło sztuki. Co więcej, doskonale rosną w cieniu i większość z nich jest zimozielona. Żurawki mają małe wymagania, lubią przepuszczalną glebę i nie zależy im na dużej ilości wody. Najlepiej wyglądają posadzone w grupach, dobrane kolorystycznie. Naprawdę trudno je „zajechać” i łatwo je rozmnożyć, dzieląc rozrastający się na boki krzaczek. Niestety, korzenie żurawek lubią pędraki i opuchlaki, co może doprowadzić do obumierania roślin.

Tawułki arendsa

Jedne z królowych cienia, zdobiące cienistą rabatę pięknymi pióropuszami kwiatów. Doskonałe towarzyszki innych bylin, szczególnie host i żurawek. Tawułki są bardzo łatwe w uprawie i długowieczne. Lubią żyzną, najlepiej wilgotną glebę. W suchym i zbyt nasłonecznionym miejscu niestety kwitną krócej.

Hosty/funkie

To kolejne wspaniałe rośliny do cienia. Mają niesamowitą różnorodność barw i rysunku na liściach. Charakteryzuje się także zróżnicowaniem wielkości, od odmian malutkich, po prawdziwe giganty. Hosty preferują zacienione stanowiska, jednak w wilgotnej glebie dobrze poradzą sobie także w słońcu. Są długowieczne, kępy rozrastają na boki. To doskonałe uzupełnienie i tło dla innych bylin.

Ciekawostką jest to, że hosty są jadalne, ich liście można nadziewać i np. zamienić w pyszne gołąbki.

Krwawniki

Piękne rośliny o lekko omszonych liściach oraz baldachowatych kwiatach w pastelowych kolorach. Ja najbardziej lubię te różowe, w mocniejszych i łagodniejszych odcieniach różu. Krwawniki lubią słońce, ale najlepiej niezbyt ostre, glebę lekko próchniczną, niezbyt wilgotną. Dorastają do ok. 30-50 cm i rozrastają się za pomocą kłączy.

Kocimiętka

To roślina, która ściągnie do ogrodu stada motyli, pszczół i trzmieli, odgoni zaś komary i kleszcze. Jest niewymagająca, dobrze rośnie w słońcu i na suchym stanowisku, ale poradzi sobie też w lekkim półcieniu. Upały pomaga jej przetrwać srebrzysty nalot na liściach. Kocimiętka zaczyna kwitnąć już w maju i nie przestaje aż do jesieni. Przycięta po zasadniczym kwitnieniu, powtarza je, bardzo łatwo odbudowując łodygi. Kocimiętka pięknie wygląda na obrzeżach rabaty.

Przywrotnik ostroklapowy

Piękna bylina o seledynowym kolorze i okrągłych liściach. Dorasta do 30-40 cm wysokości i jeszcze większej średnicy. Przywrotnik najpiękniej wygląda po deszczu, kiedy na jego listkach gromadzą się krople wody. Drobne kwiaty pojawiają się w czerwcu i wyglądają jak zielone chmurki. Na roślinie utrzymują się do sierpnia. Przywrotnik warto przyciąć po kwitnieniu, to odświeży jego pokrój. Warto też usuwać przekwitłe kwiatostany, bo stymuluje to wytwarzanie nowych.

Lawenda

Lawenda to krzewinka, której liście utrzymują się na gałązkach przez cały rok. Kwitnąć zaczyna w czerwcu i nie przestaje do jesieni. Kwitnienie jest jeszcze bardziej intensywne, gdy usuwa się przekwitłe gałązki. Lawenda potrzebuje słońca i dobrze przepuszczalnej gleby. Wymaga corocznego przycinania, inaczej traci pokrój. Najlepiej wygląda sadzona w dużych grupach.

Trawy

Trawy są genialne, pasują do tak wielu miejsc i ogrodowych stylów, że chyba nie ma już ogrodu w Polsce, w którym nie rosłaby choć jedna trawa ozdobna. Nie dość, że trawy pięknie zdobią ogród, to jeszcze są bardzo niewymagające. Dobrane do właściwego miejsca w zasadzie są bezobsługowe.

Trawy zasadniczo rosną w kępach lub rozrastają się za pomocą kłączy. Są gatunki rosnące nisko, przy ziemi, o zwisłych, delikatnych liściach, ale też takie, które dorastają nawet do 2-3 m wysokości. Trawy są idealnym towarzystwem dla wielu bylin, jak jeżówki, czy rozchodniki, świetnie komponują się także z iglakami.

Trawy najgorzej wyglądają wiosną, ale to jedyny moment w roku, kiedy ścięte, niekoniecznie zdobią ogród. Potem zaczyna się ich festiwal, najpierw pojawiają się piękne liście, potem, w wielu przypadkach, kwiatostany, a na koniec, przez całą zimę, ogród zdobią zaschnięte wiechy, pięknie malowane szronem.

Wśród roślin nie do zdarcia jest także wiele bylin, które doskonale czują się w cieniu. Możecie o nich przeczytać tutaj.

The post Kwiaty nie do zdarcia appeared first on Po prostu posadź.

To publikacja, z której jestem naprawdę dumna, a co szczególnie fajne, pracowałam przy niej z wyjątkowymi ludźmi.

E-book: „Po prostu posadź. Jak zacząć uprawiać własne warzywa” to propozycja dla tych, którzy chcą w tym roku zacząć swoją przygodę z uprawą własnych warzyw, ale i dla tych, którzy pierwsze kroki mają już za sobą:

• 200 stron wiedzy przetestowanej w praktyce, patentów, pięknych rysunków i zdjęć
• praktyczne porady na temat tego jak założyć własny warzywnik, jak go zaplanować i na co zwrócić szczególną uwagę
• odpowiedzi na pytania, jakie wyposażenie i sprzęt są niezbędne, by warzywnik sprawiał przyjemność
• porady kiedy siać i sadzić warzywa oraz jak opiekować się warzywnikiem
• moje patenty na poszczególne warzywa

W e-booku dzielę się wiedzą, którą zdobyłam przez ponad 10 lat uprawy własnego warzywnika, najpierw na balkonie, potem we własnym ogrodzie, a także czytając mnóstwo ogrodniczych książek i oglądając programy na ten temat.

Mam nadzieję, że zachęci on jak najwięcej osób do rozpoczęcia swojej przygody z warzywnikiem. Wiem, jak bardzo ta decyzja pozytywnie wpływa na całe życie, więc jeśli jeszcze się wahasz, to nie czekaj zbyt długo. Własne, ekologiczne warzywa smakują jak żadne inne.

Mam nadzieję, że mój e-book pomoże Ci podjąć najlepszą możliwą decyzję, a potem ułatwi stworzenie i ogarnięcie własnego warzywnika.

Po prostu posadź. Jak zacząć uprawiać własne warzywa możesz kupić np. TU

The post E-book Po prostu posadź appeared first on Po prostu posadź.

Ja sama zaczynałam właśnie od kilku skrzynek na balkonie o wystawie południowej. Wybrałam warzywa, które zniosą palące słońce i już latem cieszyłam się z pierwszych własnych pomidorów i fasoli. Uprawianie własnych warzyw na balkonie okazało się tak proste, że postanowiłam spróbować rozszerzyć skalę działania i posadzić je w gruncie  Tam było jeszcze tylko łatwiej, bo ziemia nie wysychała tak szybko jak w skrzynkach, była też zdecydowanie bardziej żyzna. Pierwsze zbiory były nie do przejedzenia 

Warzywnik krok po kroku

Po pierwsze: lokalizacja

• dobre światło
  Większość warzyw lubi słońce, dlatego na warzywnik najlepiej wybrać miejsca nasłonecznione, ale jeśli takich nie macie, to też nie problem. W moim warzywniku słońce tylko pojawia się w ciągu dnia, a warzywa i tak sobie nieźle radzą. Oczywiście plony nie są tak duże, jak byłyby w idealnych warunkach, ale nie narzekam, w sezonie warzyw jest tyle, że czasami ciężko je przerobić
• blisko kuchni Na warzywnik warto wybrać miejsce pod ręką, blisko kuchni, żeby podczas gotowania móc szybko wyskoczyć po potrzebne składniki
• nie na środku trawnika
  Mój warzywnik uważam za najpiękniejszą część ogrodu, ale wolałabym go nie widzieć z okien salonu. Warzywa nie zawsze wyglądają dobrze, zbiera się je sukcesywnie w ciągu roku, przez co na rabatach powstają puste miejsca, czasami atakują je szkodniki. Dlatego warzywnik warto mieć pod ręką ale jednak nieco na uboczu, schować go za przesłoną lub żywopłotem.

Drugi krok do warzywnika: co chcę posadzić

• plan warzywnika i ulubione warzywa
  Warzywnik jest po to, by dostarczał nam produktów do jedzenia, nie ma więc sensu sadzić w nim warzyw, z których na pewno nie skorzystacie, albo takich, które zajmą dużo miejsca, a dadzą mały plon. Przed sianiem warto zastanowić się, jakie warzywa na co dzień znajdują się w Waszej kuchni, z jakich najczęściej korzystacie i właśnie na nie postawić. Te najbardziej popularne to sałata, pomidory, marchew, pietruszka, pory, cebula, ogórki, selery i ziemniaki
• terminy, i warunki jakie lubią warzywa
  Pietruszka, jarmuż i sałata świetnie udają się w lekkim zacienieniu. W moim ogródku zdecydowanie lepszy plon dają ogórki posadzone w zacisznym, ale nie nazbyt nasłonecznionym miejscu, niż te w pełnym słońcu. Skąd wiadomo gdzie sadzić warzywa? Takie informacje można znaleźć na opakowaniach nasion, są tam m.in. preferencje dotyczące światła, sugerowane terminy wysiewu i pikowania (rozsadzania siewek do doniczek lub wprost do gruntu). O poradę można zapytać sprzedawcę rozsady, sąsiada, który ma własny warzywnik, bardzo pomocny jest też internet i tamtejsze społeczności ogrodników.
• dobre sąsiedztwo Z roślinami jak z ludźmi – jedni się lubią, inni nie. Mówimy o tzw. „dobrym sąsiedztwie” kiedy dwie lub więcej roślin, posadzonych blisko, pozytywnie na siebie wpływają, dając nam korzyść w postaci większych plonów. „Złe sąsiedztwo” jest wtedy, kiedy rośliny wzajemnie sobie szkodzą. Przykłady? Fasola nie lubi cebuli, buraki ziemniaków, a pietruszka nie lubi sałaty i lepiej ich nie sadzić obok siebie, bo zwyczajnie nie będzie im miło w takim towarzystwie  Więcej o dobrym sąsiedztwie piszę tutaj.
• płodozmian
  To ważne, jakie warzywa rosną po sobie. Nie zdając sobie z tego sprawy posadziłam marchewkę po fasoli. Efekt? Marchewki gargamele – rozwidlone, małe, nie nadające się do niczego. W przypadku niewłaściwego płodozmianu lub sadzenia co roku warzyw z tej samej „rodziny” w tym samym miejscu, rośliny są słabsze, gorzej rosną i łatwiej łapią choroby.

  Co to „rodziny” roślin? Najprostszy podział to:

  • rośliny o niskich wymaganiach pokarmowych: przede wszystkim strączki – fasola, groch, bób – nie dość, że nie potrzebują dużo pokarmu, to jeszcze same wzbogacają ziemię. Poza tym zioła, sałata, rzodkiewka, szpinak i kalarepa.
  • rośliny o średnich wymaganiach pokarmowych: wszelkie cebulowe – obok cebuli także czosnek i por, marchew, pietruszka, buraki i ziemniaki.
  • rośliny o dużych wymaganiach pokarmowych, prawdziwe żarłoki, które potrzebują dużo nawozu: kapustowate i dyniowate – obok kapusty także brokuły i kalafiory, a obok dyni – ogórki, kabaczki, patisony i cukinie, poza tym seler i pomidory

Trzeci krok do warzywnika: siejemy i sadzimy

• skąd wziąć rośliny
  Co roku na lokalnych bazarkach można kupić rozsadę wielu warzyw. To przede wszystkim pomidory i ogórki, cukinia, patisony i dynia, sałaty, selery, pory i cebula cukrowa. Wiosną, w sklepach ogrodniczych, ale i w wielu supermarketach, można kupić też dymkę na cebulę, którą w przeciwieństwie do cebuli cukrowej można dłużej przechowywać.
  Wszystkie pozostałe warzywa, które chcecie uprawiać, niestety trzeba wysiać samodzielnie. Nasiona kupicie w centrach ogrodniczych. Siejąc, starajcie się umieszczać nasiona w równych rzędach – łatwiej wówczas odróżnić je od chwastów i oszczędzić przy pieleniu.

Czwarty krok do warzywnika: pielęgnacja

• piel i podlewaj
  Najgorsze co może spotkać młode rośliny to susza, nadmiar wody i chwasty. Warzywa warto podlewać regularnie tak, żeby gleba była stale wilgotna. Młode sadzonki i kiełkujące rośliny trzeba też odchwaszczać, żeby warzywa nie musiały konkurować z chwastami o pokarm i światło. Jeśli Wasze rośliny rosną wysokie, jak np. pomidory, trzeba je podwiązywać do podpór, żeby się nie połamały.

Piąty krok do warzywnika: zbiory

• korzystaj z tego, co wyhodowałeś
  Gratulacje, masz już własne warzywa!  to najlepsza nagroda za miesiące pracy w warzywniku. Nic nie jest w stanie konkurować z ich smakiem. To także bardzo wygodne, kiedy nie trzeba biec do warzywniaka po warzywa, których na co dzień używamy.
• trening czyni mistrza
  Nie martw się warzywnymi porażkami, zdarzają się każdemu i nie zawsze wynikają z braku ogrodniczego doświadczenia. Ja zaliczyłam dziesiątki takich wpadek. Do tej pory, choć warzywnik mam już od kilku lat, udało mi się wyhodować tylko jeden owoc bakłażana. Przez kilka lat zupełnie nie wychodziła mi marchewka i czosnek. Doświadczenie jednak robi swoje i z roku na rok jest coraz lepiej.
• wprowadzaj poprawki W trakcie sezonu zapisujcie co się sprawdziło, a co nie. To zdecydowanie ułatwia planowanie warzywnika w kolejnym sezonie.

Powodzenia!

The post Załóż własny warzywnik appeared first on Po prostu posadź.

Wszystkie warzywa, jakie wypełniły nasz pokazowy warzywnik, wyhodowaliśmy od nasionka. Od wiosny rosły w naszym warzywniku na tarasie. Niektóre dopadły choroby lub szkodniki, ale przecież tak samo jest w codziennym ogrodniczym życiu 

Ostatecznie na kompozycję złożyły się wszystkie te warzywa, które obecnie można spotkać w naszym warzywniku – dynie, cukinie, papryki, pomidory i bakłażany, kapusty, sałaty i jarmuże, kukurydza, fasole, ogórki, karczochy, selery, pory i cała masa ziół.

Tworząc warzywnik „Po prostu posadź” chcieliśmy, aby to było miejsce,które inspiruje do stworzenia własnego ogródka kuchennego, niezależnie od tego jak dużą przestrzeń ma się do dyspozycji.
Instalacja to kopia prawdziwego warzywnika na dachu naszego domu, który mieści się w Lublinie, 6 km od ścisłego centrum miasta.

Naszym celem było pokazanie, jak wiele warzyw, owoców i kwiatów jadalnych można uprawiać na niewielkiej przestrzeni oraz, że wcale nie potrzeba do tego gruntu, wystarczą skrzynie czy donice. Nawet taki ogród może dawać plony przez cały sezon, od wczesnej wiosny, aż do późnej jesieni.

Uprawa własnych warzyw od nasionka, aż po zbiory daje nie tylko pyszne, zdrowe plony, o zdecydowanie bardziej intensywnym smaku, niż te z supermarketu, ale także ogromną satysfakcję i poczucie harmonii z naturą. „Po prostu posadź” i zobacz, jak zmieni się Twoje życie.

Częścią wystroju warzywnika i kontenera były plony zebrane z naszego przydomowego warzywnika, które rozstawiliśmy w ogrodzie pokazowym dla ozdoby. Z kolei kostka słomy, leżąc na środku warzywnika, to naturalnej urody praktyczna ławeczka.

Aranżując kontener chcieliśmy jak najsilniej odpowiedzieć na tegoroczne hasło festiwalu In Garden – enklawa. Zależało nam na tym, aby goście naszego ogródka pokazowego zaglądając do naszej „altanki” mieli poczucie przebywania we wnętrzu domku ogrodnika na działce np. ROD, których popularność tak wzrosła w dobie pandemii.

Chcieliśmy stworzyć miejsce nie tylko pozwalające „technicznie” obsłużyć ogródek, stąd narzędzia, różnego rodzaju sprzęty, naczynia i kosze, ale też uporządkowane i schludne, dające schronienie i pozwalające na odpoczynek przy filiżance herbaty w chłodniejsze dni.

Mamy poczucie, że całkiem nieźle nam to wyszło 

Po co to wszystko robimy? Nie wiemy  stworzenie takiego pokazowego ogródka to mnóstwo pracy, bo warzyw do aranżacji ogródka nie można kupić w szkółce. Dodatkowo, jako, że rosną w doniczkach, by można je było łatwo przenieść do docelowego ogródka, wymagają dodatkowej opieki; im mniejszy pojemnik, tym szybciej ziemia wysycha, a im więcej podlewamy, tym częściej trzeba nawozić, bo ziemia łatwo się wyjaławia.

Jednak widok gotowego ogródka to wielka satysfakcja, ogromne poczucie sprawczości i radość, że tak ładnie wszystko wyszło, a rośliny dały radę. Trzy dni festiwalowe i mnóstwo spotkań z gośćmi odwiedzającymi ogródki pokazowe dają niesamowitą energię.

To wielka duma, że możemy być częścią In Garden już drugi raz.

The post Warzywnik Po prostu posadź na festiwalu In Garden appeared first on Po prostu posadź.

Soczysta zieleń trawnika

Zasadniczą częścią wielu polskich ogrodów jest trawnik. Nie namawiam do rezygnacji z niego, wręcz przeciwnie. Trawnik jest najlepszą ozdobą kwietnych rabat. Jest dla nich pięknym tłem, daje im dodatkowy wymiar. Razem wyglądają bosko. Sam trawnik, bez rabat z bylinami i krzewami, wygląda smutno i płasko. Zatem pierwszy tip na ozdobę ogrodu: zielony trawnik i kwietne rabaty

Stara drabina

„Po co Ci te stare drabiny”? Dostałam kiedyś takie pytanie na moim profilu na Instagramie. Cóż, drabiny są kluczowe w moim ogrodzie ;). Po pierwsze, stoją na zewnątrz, więc zawsze są pod ręką, a wiadomo, że drabina przydaje się w zasadzie cały czas. Po drugie, w lecie służą mi za kwietniki, a zimą za podstawkę karmnika dla ptaków. Krótko mówiąc same plusy. Drabina świetnie dzieli i rozbija przestrzeń, wprowadza do ogrodu ciekawy element. Używaną można kupić za kilkadziesiąt złotych, nową za ok. 200.

Rzeźba ze śmietnika

Kilka lat temu wybraliśmy się na aukcję do miejscowego liceum plastycznego. Kupiłam kilka naprawdę pięknych rzeczy za grosze. Kiedy pakowałam je do bagażnika moją uwagę przykuła wiata śmietnikowa i jej zawartość. Na wielkiej stercie leżały tam różnego rodzaju gipsowe popiersia, fragmenty rzeźb i prawdziwa perełka – naturalnej wielkości gipsowa figura człowieka.

Zapytaliśmy dyrektora liceum, czy moglibyśmy ją kupić, ten pukając się w głowę („ten destrukt, proszę pani, chce pani kupić??!”), oczywiście się zgodził. Ostrzegł nas, że gips na świeżym powietrzu wytrzyma nie więcej niż dwa lata. U nas, zaimpregnowany, jest już cztery. W taki sposób przedłużyliśmy życie gipsowej figurze, która miała trafić na wysypisko śmieci. Inna gipsowa głowa stoi na tarasie, przy donicach z funkiami. Myślę, że to piękna, nieoczywista ozdoba.

Dywan na betonie

Celowo postawiliśmy na betonowy taras. Miał być równy z trawnikiem, bez żadnych schodków, komponować się z nowoczesną bryłą domu i być łatwy w utrzymaniu. Po kilku latach chłód betonu zaczął nam jednak doskwierać i zaczęłam szukać rozwiązań, żeby go nieco ocieplić. I tak wpadłam na genialny patent: dywany zewnętrzne. Są wodoodporne, doskonale wysychają po deszczu i niestraszne im warunki atmosferyczne.

Zawsze lubiłam nasz taras, ale dywany zewnętrzne nadały mu prawdziwej przytulności.

Najlepiej to miejsce wygląda wieczorem, kiedy rozstawiamy lampiony, włączamy sznury żarówek i zapalamy świece. Taras zamienia się wówczas w prawdziwy salon na świeżym powietrzu.

Donice i kwiaty

Kwiatów nigdy za dużo, więc kiedy skończyło mi się miejsce na rabatach, od razu poszłam w donice. Zwykle wypełniają je kompozycje z roślin jednorocznych, ale mam tez kilka donic z hostami, trawami i agawą. Donice są mobilne, więc łatwo je przestawić w takie miejsce, w którym akurat są potrzebne.

Jedna uwaga. Ja uważam, że z donicami i ich zawartością trzeba zachować umiar kolorystyczny. Jeśli na rabatach w tle jest dużo kolorowych bylin, lepiej, żeby donice były bardziej jednokolorowe (np. biel uzupełniona szarymi wypełniaczami – pelargonie i kocanka). Kipiące kolorami donice świetnie ożywią natomiast ogród, w którym np. dominują iglaki.

Rośliny z rdzy i stare konewki

Jak tylko widzę na targach staroci stare konewki i naczynia z ocynku, zawsze je kupuję. Lubię chłodny kolor materiału, z którego są wykonane. Świetnie komponują się z wieloma roślinami, odcinając się na tle zieleni. Po co mi one? Wyłącznie dla ozdoby, bo lubię patrzeć na ładne rzeczy.

Kilka lat temu na targach roślin zachwyciły mnie też ozdoby z pordzewiałej stali. Są piękne przez cały rok, a w towarzystwie traw wyglądają nieziemsko. Świetną ozdobą do ogrodu traw są także błyszczące kule.

Ściana ze skrzynek

Czasami w ogrodzie przydaje się przesłona, oddzielająca te jego części, które są np. mniej atrakcyjne. Można użyć gotowych paneli z supermarketu, posadzić żywopłot, czy postawić płotek.

Moim sposobem na ten problem jest natomiast ścianka, którą zbudowaliśmy z grubych desek i skrzynek po owocach. Trzeba ją dobrze wymierzyć, ale w wykonaniu jest banalnie prosta. Skrzynki po owocach można kupić już za 3 zł za sztukę. Odrobina impregnatu i mamy nie tylko przegrodę w ogrodzie, ale i praktyczną półkę na kwiaty, czy przyrządy ogrodnicze.

Oczko wodne ze starej balii

Kiedyś jeszcze będę miała prawdziwe oczko wodne, na razie jednak nie mogłam sobie na nie pozwolić (było by mi łatwiej podjąć decyzję, gdybym wiedziała, jakie chcę). Jako, że dokarmiam ptaki, to strasznie jednak chciałam stworzyć w ogrodzie choćby namiastkę oczka wodnego, po to, żeby miały stały dostęp do wody, szczególnie w trakcie gorącego i suchego lata.

Potrzeba matką wynalazku! Wzięłam starą balię, kupioną kiedyś na targu staroci, napełniłam wodą (i kamieniami, żeby stworzyć naturalne płycizny) i już następnego dnia obserwowałam, jak młode drozdy korzystają z ptasiej kąpieli.

W moim oczku wodnym posadziłam miniaturową lilię wodną i strzałkę, po powierzchni pływa kilka pistii i rzęsa, wstawiłam też malutką solarną fontannę, żeby w wodzie trudniej było się zalęgnąć komarom. Dziś myślę, że to nie tylko poidełko dla ptaków, ale też prawdziwa ozdoba w moim ogrodzie. A takie „oczko” można stworzyć nawet w metalowym wiadrze.

Girlanda w warzywniku

Większość osób odwiedzających nasz warzywnik uśmiecha się na ich widok. „Po co Wam one tam? Do odstraszania ptaków”? To najczęstsze pytanie. A odpowiedź jest banalnie prosta. Po nic. Tak po prostu tam są. Żeby było ładnie. Żeby coś się działo 

Czekam właśnie na montaż kratek na ścianie budynku gospodarczego przy warzywniku, po których w przyszłości mają piąć się dynie. Przyczepię do nich także girlandę żarówek. Nie ma imprezy w naszym ogrodzie, która choć w części nie toczyłaby się w warzywniku. Odrobina światła na pewno się tam przyda 

A wy jakie macie patenty na ozdoby w ogrodzie?

The post Jak ozdobić ogród appeared first on Po prostu posadź.